Ik wil in juli weer

Het liep allemaal wat anders dan gepland. Onderweg in Delft leek het me wel een goede plek voor een pitstop. Gratis parkeren, zonder buzzer (Småland), blauwalg (waterspeeltuin) en makkelijk te vinden. Aangekomen twijfel ik.

Een dame die op het terras zit, loopt naar de museumshop als ze ons ziet. Het loopt hier niet storm denk ik, en wacht eens even, dit is een tuin he, geen speeltuin. Zou dit wel aanslaan bij de 7-jarige die ik bij me heb?

De speurtocht voor kinderen trekt me over de streep. Net als vele musea is dit vaak dé goedmaker. Dat heb ik geweten. “Dit nummer hebben we al gehad!” en “Mama, zoek jij nu ook eens een nummer.” We sprinten van de ene naar de andere hoek van de tuin, totdat we geen nieuwe punten meer kunnen vinden.

Gelukkig heeft de Botanische tuin genoeg punten uitgezet om iets langer dan een half uur onderweg te zijn, maar toch. Het leerzame met het aangename verenigen is best lastig. Onderweg naar huis kijkt mijn zoon nog even naar het briefje dat hij heeft gekregen. “Mam, ik wil in juli weer. Dan is er een nieuwe speurtocht.” Zelf wil ik ook nog wel een keer. Maar dan alleen.

Nieuwschierig  waar Carianne is geweest ? kijk bij Botanische tuin  TU Delft.

-Carianne Buurmeijer-